หลักการติดต่อสื่อสารของนักวิทยุสมัครเล่น

มีเพื่อน ๆ สอบถามเข้ามามากว่า สอบได้เป็นขั้นกลางแล้ว ยังออกอากาศไม่เป็น ไม่มีคนแนะนำ พอจะขอคำแนะนำก็ให้ไปถามคนโน้นคนนั้น แบบว่าพอเป็นเทพแล้ว อยากเก็บความรู้ไว้อยู่คนเดียว

ผมจึงอดไม่ได้ที่จะต้องนำความรู้เก่า ๆ ที่เก็บไว้นานมาแล้ว ออกมาเล่าให้เพื่อน ๆ ใหม่ ๆ ได้ทราบกันเพื่อจะได้มีแนวทางในการเล่นวิทยุ และออกอากาศ อีกทั้งยังจะได้ค้นพบตัวเองว่าตนเองชอบอะไร Mode อะไร เพื่อที่จะได้เล่นวิทยุ ที่เป็น Hobby ที่เรารักได้อย่างไม่เบื่อ

เมื่อพูดถึงการติดต่อสื่อสารของนักวิทยุสมัครเล่น นั้น หลาย ๆ ท่านคงงงว่า ผมมาพูดถึงเรื่องนี้ทำไม ก็รู้อยู่แล้วว่าวิทยุมันมีไว้สำหรับคุย คุย คุย ก็หยิบไมค์ ขึ้นมา แล้วก็กดคีย์คุย ผมจะมาทำอะไรให้มันยุ่งยากทำไมกัน ตามผมมาแล้วท่านจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วมันไม่ได้เป็นอย่างที่ท่าน ๆ คิดกันเลยครับ

การติดต่อสื่อสารของนักวิทยุสมัครเล่นนั้น เราได้แบ่งประเภทออกเป็นประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

1.  การพูดคุยแบบธรรมดาอย่างมีสาระ (เน้นคำว่าสาระ) หรือ ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า RAG CHEW

2.  แบบ PILEUP เป็นรูปแบบการติดต่อสื่อสารที่ต้องการสาระสำคัญของการติดต่อสื่อสารเพียง 2 อย่าง คือ สัญญาณเรียกขาน และ การรายงานค่าสัญญาณ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการแลกเปลี่ยน RST หรือ ค่าสัญญาณให้ได้เร็วที่สุด เพื่อให้สถานีที่มีความประสงค์จะได้ติดต่อกับสถานีนั้น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว เพราะการติดต่อสื่อสารในย่านความถี่ HF นั้น สภาพอากาศเป็นสิ่งสำคัญในการติดต่อสื่อสารอย่างมาก สถานีที่มักจะใช้การติดต่อแบบ PILEUP ส่วนใหญ่จะเป็นสถานีในกรณีพิเศษ (Special Callsign) , สถานี DX (DX-PEDITION) , สถานี Contest (CONTEST STATION) หรือ สถานีที่มีผู้ต้องการติดต่อมาก ๆ

ดังนั้น ลองมองกลับไปดูตัวเราหรือยังว่า วันนี้เราได้ปฏิบัติตามการติดต่อสื่อสารของนักวิทยุสมัครเล่นกันอย่างถูกต้องกันหรือยัง